| Karia K. - Her şey yerli yerinde |
|
Her şey yerli yerinde. Sigaram elimde, dumanı içimde ve öksürük nöbetleri elbette. Kahvem ve uyku ilacım masanın üzerinde yanyana. Ben bu tezatı seviyorum da. Çikolata? Sanırım kendimi ihmal ediyorum bugünlerde. ...ama olsun. Yine de her şey yerli yerinde. ’Afrodit amca’ her sabah otobüs durağında. Her şeyin yerli yerinde olabilmesi için tanrıça giysisini andırıyor sol omzundan bağladığı bez parçası ve her şeyin yerli yerinde olabilmesi için uyuduğu kaldırımdan kalkıp saatlerce yürüyor otobüs durağına. Her şeyin yerli yerinde olabilmesi için, kıpırdamıyor beklediği otobüs. Hiç gelmiyor. Bir kolu kesik çocuk her akşam caddenin her zamanki köşesinde. Her zamanki gibi dizlerinin üzerinde ve alnındaki yara, sol gözündeki morlukla birlikte hep yerli yerinde. Yüzündeki herhangi bir çizgi, herhangi bir ifade gibi... Her şey yerli yerinde olabilsin diye, hiç silinmiyor. Saliha teyze günün her saati penceresinde. Bahçesinde koşuşturan bacaksızları azarlıyor. Çiçeklerine su veriyor sıklıkla. Fazlasının çürüttüğünü bilmiyor. Olsun. Her çöplüğe biraz çiçek ölüsü gömmek gerek. Huysuz ihtiyar, her şey yerli yerinde olsun diye ölmüyor bile. Mehmet, hala babasının rusya’dan dönmesini bekliyor o uzak şehirde. Birlikte yemek yediğimiz masada, yüzü avuçlarının arasında. Yeşil gözlü, çilli çocuk tandır başında, sıcak ekmek kokusunda. Yavuz, küçük bir odada üzerinde siyah eteğim, transparan bluzüm ve parmak uçlarını zorla sığdırdığı topuklu pabuçlarım... Aynanın karşısında belinin inceliğini seyrederken rujlu dudaklarını kemiriyor. Rimeli akıyor. Az önce kızkardeşinin getirip bıraktığı nişan bohçası odanın kuytu bir köşesinde, aşiret oğluna yakışır incelikte işlemeleriyle... yerli yerinde. Demet tarlabaşı’nda. Göğüs kılları alınmamış hala. Gömleğinin iki yakası göğsüne açılan uçurum, elleri kayalıklarda yuvarlanır gibi. O da yerli yerinde nihayetinde. Mavi’nin sokağının köşesinde. Hakan, kolunda şırıngasıyla yatıyor hala. Bilmem ne çıkmazı’nda. Yerli yerinde. Deniz, denizle kavgaya tutuştuğu sahilde. Dalgaları boğazlıyor. Yerli yerinde. Martı simit peşinde. Yelkovan göç halinde. Sapan, kuş ölülerinin üzerinde. Kurşun deliği duvarlar ve tabelalar aynı yol ayrımında. Kurşun izleri aynı gövdelerde. Yangın, ateşin düştüğü yerde. Ben de burdayım bak. Kesik kesik konuşuyorum yine, yine gözlerimde kesik fotoğraflar, silik sahnelerle. Bak, bugün de her şey yerli yerinde.
Plerosis |