Kibardım, naziktim, sevecendim,topraklarım kadar ana, bayrağım kadar yüce, kuşlar kadar gökyüzü düşkünü, bulutlar kadar ağlak, denizler kadar umut, yıldızlar kadar uzak, güneşler kadar sıcak, geceler kadar sessiz, ovalar kadar zengin, dağlar kadar yeşil ve dik, salkım söğütler kadar saygılı, çınarlar kadar mağrur, bebekler kadar Atatürk...

Ne oldu bana ki, dilime ilişen küfür, kanımı akıtan bıçak, canımı alan silah, sevgimi yakan kötülük, aşkımı parselleyen sınır, kuşlarımı uçurmayan kafes, bereketimi talan eden karga, mavimi çalan gece, saygımı yiyen canavar saldılar içime.

Küfrü öğrettiler!
Ayıp ettiler!
Günah işlediler!
Aşkımı öldürdüler!
İçimdeki sevecen insanı katlettiler!
umudumu tükettiler!
Emperyalist çıkarlara yataklarımı açtılar, seviştiler!

Doğurdular beni!

İşte bu yüzden unuttum bir Türk'e-Kürt'e gönül verdiğimi!
İşte bu yüzden unuttum kibarlığımı, nazikliğimi!
İşte bu yüzden öğrendim küfrü, laneti, kini!
İşte bu yüzden unuttum "ben" olmayı!.
İşte bu yüzden kana susadım, bomba patlattım!
İşte bu yüzden alıştı karanlığa gözlerim!..
İşte bu yüzden unuttum "Atatürk kimdi!"
İşte bu yüzden yaşadım yoksulluğu, yoksunluğu!
İşte bu yüzden kör ettim gözlerimi, yıldızlara bakamadım!
İşte bu yüzden oluştu kapkaççı çeteleri, dilenciler...
İşte bu yüzden doldu cami avluları, hac yolları!
İşte bu yüzden yanlış yerlere gitti oylar!
İşte bu yüzden...
Of ya, tıkandım, sayamadım!

Durmadan küfrediyorum şimdi!..yapacak ne kaldı ki!

Hem canilere, hem de canilere çanak tutanlara, hem de kendime...

Ulusumuza sabırlar diliyorum... ve bir türkü söylemeye başlıyorum ardından, hem de ağlayarak, hem de içim yanarak:

"sabret gönül bir gün olur
bu hasret diner
çekilen acılar canım
gün olur biter.."

Adi! Siz de söyleyin!

öldürdüğünüz bebekler adına!
öldürdüğünüz anneler adına!
öldürdüğünüz askerler adına!
öldürdüğünüz kendiniz adına!
yarattığınız cehennem adına!
et kokuları adına, kordan yürekler adına!

yüreğiniz varsa eğer, açar kulaklarını dinler ve duyar belki desem, yüreğiniz var mı ki!

Oysa ne çok sevmiştim sizi, ne çok!

Not: Bu yazı Güngören katliamı üzerine yazılmış olup, tarih taşımaktadır. sabrı dileyen acılardan nefret ederek... (28.07.08)